10/23/10

ساعت یک بعد از ظهر بود. یکی از همان روزهای آخر

یعضی وقت ها همه چیز در نهایت تنهایی تو است 
 کسی سری نمی زند
کسی نظری ندارد
کسی دوست ندارد
کسی هیچ نشانی از خود نمی گذارد
تو گوشی ات خاموش است
من، آرام،  به عطر مادرم دلخوشم

No comments:

Post a Comment