من امروز از گرما، از تلفن های زیاد، از کار ، از مهمانی ، از همه چیز کلافه ام. البته فقط کمی کلافه

من هی می گم چرا می نویسی که نمی تونی کامنت بگذاری. نگو من کامنت دونی رو باز کردم اما تنظیمات تغییر کرده بوده. هی می گم خدایا چرا هی میگه من نمی تونم کامنت بگذارم. امروز امتحان کردم دیدم پیغام می ده که فقط اعضا می تونن کامنت بگذارن

تا اونجا که می دونم بعضی ها قالب وبلاگ رو فارسی می کنند و دیگه راحت میشه . یعنی عنوان پست میاد دست راست و خلاصه علامت ها سر جاشون می مونن. اما من بلد نیستم کسی رو هم نداشتم که ازش بپرسم

خب راستش را بخواهی درست است که تو تنها کسی هستی که این وبلاگ را می خوانی (تقریبا) ولی در نوشته ها گاهی مخاطب های دیگری هم وجود دارد که حتما احساس کرده ای

منظورم از تقریبا این بود که گاهی آدم های دیگری هم از وبلاگ تو به وبلاگ من می آیند

پست اول وبلاگ جدیدت رو خیلی دوست داشتم

ساده و روان و صمیمی بود

امیدوارم گاهی در آن بنویسی 

همینطور ساده و روان