خیلی وقت ها دیده بودم که آدم هامی گویند که ما پراکنده نویسی می کنیم
شاید درک درستی نداشتم از پراکنده نویسی
حالا نوشته های خودم کاملا پراکنده نویسی هستند
حتما که مرجع هر ضمیری برای خودم مشخص است
اما کل نوشته ها سمت و سوی خاصی ندارد
نمی خواهم که داشته باشد
قرار شد هر چه دلم می خواهد بنویسم
بی آنکه نگران تفسیر و تاویل باشم
خوشبختانه که وبلاگ یک خواننده ثابت بیشتر ندارد
بنابراین غمی از سوتفاهم هم نیست
خواننده های گذری هم اصلا خواننده حساب نمی شوند
پس پراکنده نویسی را عشق است
No comments:
Post a Comment