گوش‌های پر از

حرف‌های بیهوده‌ام را

پر می‌کنم از صدای گنجشکان

چشم‌های پر از

رنگ‌های تیره‌ام را

پر می‌کنم از آبیِ شفاف آسمان

خسته‌ام از راه‌های

درازِ پر‌ بن‌بست

از بیراهه‌ای می‌روم

که در انتهای آن

دریاچه‌ای‌ست

با آسمانِ آبیِ یکدست

"قدسی قاضی‌نور"