پریس

بیا همینطور بی درنگ

بی خداحافظی

بی بغل

بی حتی یک لحظه مکث کوتاه

هرکدام برویم سراغ سرنوشتی جدا

این بازی کشدارِ جانکاه که میکنیم

شاید تاوانش

سفیدی زودرس گیسوی سیاه من باشد که روزی تو را واله‌ی خود کرد

یا شاید

حتی بدتر

باعث سردی باورِ گرم تو شد

که روزی آمد و مرا مومن کرد