حواسم را پرت مي كنم...
مي افتد توي چشمان تو...
از آنجا سُر مي خورد پايين
مكث ميكند روي لبهايت
و بعد
قِل مي خورد پايينتر و
پرت مي شود توي آغوش ِتو
همانجا محكم نگهش دار
بغلش كن
ديگر هيچ كجا پرت نخواهد شد

آلبا...