4/15/10

تهران است این‌جا، الان، آخرهای اولین ماه سال.
هوا خوب است. نور میرای دم عصر هست، باد،صدای پرنده‌ها و امکان چایَکی و شیرینی کوچکی و موسیقی‌ای و کتابی.
هوا خوب است، جوری که آدم آرزو کند کاش همه‌ی آدم‌ها خوش‌بخت بودند و خودش اول صف ِ همه‌ی همان آدم‌ها به این آرزویش نخندد




الان متوجه شدم عکس پایینی رو دو بار گذاشتم
بسکه حواسم پرت است و بسکه عکس با مزه است.

No comments:

Post a Comment